بسته بندی زغال کبابی

1,216
زغال یسته بندی

بسته بندی زغال کبابی:

یکی از صنایع مهم و کاربردی بسته بندی محصول تولید شده است.زغال نیز یکی از این محصولات است که نیاز به بسته بندی شیک ، مرتب و به صرفه دارد تا هم راحت تر بتوان آنرا حمل کرد و به دست مصرف کننده رساند هم اینکه مانع از جلوگیری آلودگی محیط توسط خاک زغال شود.درگذشته ای نچندان دور زغال به صورت فله ای و درگونی عرضه میشد که باعث رغبت کم خریداران این محصول میشد زیرا هم باعث سیاه و آلوده شدن محیط میشد هم حمل آن کار آسانی نبود اما اکنون تمام آن محصولات دربسته بندی های مرتب و تمیز به بازار عرضه میشوندیک بسته بندی مناسب برای محصولات زغالی آن است که  هم زیبایی و استحکام داشته باشد و هم کوچک‌ترین آلودگی ایجاد نکند.

زغال

زغال

زغال چوب یا اَنْگِشْت ، ماده سبک ، شکننده و سیاه‌ رنگ باقی‌ مانده از نیم‌ سوختن چوب یا دیگر اندام‌های گیاهی و جانوری است که قسمت اعظم ترکیبات آنها تبدیل به کربن شده باشد. این کربن ناخالص از ۸۵ تا ۹۸ درصد کربن تشکیل شده‌است.

علتِ آن که از داغ کردن یا سوزاندن چوب یا استخوان حیوان ، زغال پدید می آید؛ این است که آن ها بر اثر حرارت ، آب و گازهای نهفته در خود را از دست می دهند ، و فقط جسم جامدی از خود بر جای می نهند.

تاریخچه زغال

تاریخچه تولید زغال

پیشینه تهیه زغال چوب بر طبق برخی از اسناد قدیمی به بیش از5500  سال قبل برمیگردد. اولین تجربه های بشر در هنگام ذوب فلزاتی مانند : برنز ، مس ، آهن ، نقره و همچنین تهیه شیشه ها با استفاده از زغال چوب حاصل گردیده اند.

بر اساس مستندات بدست آمده در یونان باستان برای چوب ها ارزش زیادی قائل بودند ، بطوریکه در زمان وقوع جنگ ها با برداشتن درب ها و پنجره های خانه هایشان می گریختند.

در قرن سیزدهم میلادی که زمان وقوع جنگ های بسیاری بود و نیاز به پودر زغال برای تولید باروت شدت گرفت تعداد کوره های تولید زغال و کسانی که در این حرفه فعالیت داشتند رشد چشمگیری داشت.

در پایان قرن پانزدهم با پیشرفت صنایع فلزی ، افراد به ساختن توپ های جنگی با لوله یک پارچه پرداختند . بعلاوه تقاضا برای الوار جهت ساختن کشتی ها و منازل افزایش یافت هچنین تولید سنتی آهن و مس نیاز فراوانی به مصرف چوب داشت ، باستان شناسان طی سال های اخیر موفق به کشف بقایای یک کشتی قدیمی در سواحل قبرس شده اند ، که حاوی بیش از 200 شمش طلا و نقره بوده است.در گذشته مردم برای پخت و پز و گرم نگه داشتن منزل خود از حجم بسیار زیادی  چوب استفاده میکردند تا اجاق هایشان همیشه گرم و روشن باشد.

مصرف این مقدار حجم از چوب باعث شد که دولت های اروپایی در پایان قرن هفدهم با کمبود شدید چوب و در نتیجه کمبود زغال روبه رو شوند.

در گذشته درختان را معمولا در زمستان قطع می کردند ، تا پس از خشک شدن در طی تابستان برای تولید زغال چوب سوزانده شوند.

 مصریان باستان از قطران چوب برای فرآیند مومیائی سازی بهره می گرفتند.

هنگامی که چوبهای ضایعاتی را در گودالی میریختند و میسوزاندند تا زغال بدست آید ، از دود حاصل نیز محصولاتی بدست می آوردند که شامل: قطران و ماده غلیظ قیرمانند بود.

مصریان باستان از قطران برای مویایی کردن استفاده میکردند ، همچنین از قطران برای ضد آب کردن بدنه کشتی و جلوگیری از کرم زدگی الوارهای بدنه ی آنها استفاده میکردند.

در زمانی که تولید زغال و در پی آن تولید قطران کاهش چشمگیری پیدا کرد تجار این محصولات را از قاره آمریکا و سوئد و اسکاتلند وارد بریتانیا میکردند.

در طی سال های 1700 میلادی که زغال چوب قیمت صعودی را طی میکرد صاحبان کارگاه های ذوب فلزات پی استفاده از مواد جایگزین برآمدند.در آن هنگام فردی به نام {آبراهام داربی} آزمایشاتی انجام داد که در مورد نحوه بکار گیری زغال سنگ بود.انجام این آزمایشات هزینه آنچنانی نداشت و ارزان بود.

بدین ترتیب با ترکیب زغال سنگ و زغال چوب در طی فرایندهایی ماده ای بدست آمد که برای روشن کردن و افروختن کوره های ذوب فلزات ضرورت داشت.آن ماده را کک نامگذاری کردند.

کشف و استفاده از کک به طور چشمگیری باعث کاهش استفاده از ذغال چوب گردید همچنین محصولات اضافی بدست آمده از کک جایگزین قطران گردیدند.

عناصر عمده تشکیل دهنده چوب و مواد استخراجی از چوب خشک

50%کربن-43%اکسیژن-1.6%هیدروژن-0.2%خاکستر-0.04%ازت

مواد استخراجی که تا5%وزن چوب خشک را تشکیل میدهند

  • مواد معدنی مانند اسیدهای عالی و کربنات کلسیم
  • هیدروکربورهای چرب و معطر
  • ترپن ها
  • صمغ ها
  • کائوچو
  • کینون ها و مواد رنگی
  • آلکالوئیدها(سم ها)
  • هیدرات کربن مانند نشاسته ، قندها و…

وزن زغال چوب

تقریبا 50 درصد وزن خشک چوب ها را ترکیبات کربن تشکیل می دهند. کمترین میزان کربن در پوست درختان “نرم چوب” و بیشترین مقدار کربن در مغز چوب درختان “سخت چوب”

وجود دارند.

زغال چوب های تولید شده از لحاظ وزنی شامل دو مورد زیر میشوند

1-نسبتا سنگین

2-کاملا سبک

ویژگی وزن زغال چوب بستگی به وزن چوب های خشک مصرفی دارد.

گونه هایی از انواع اینگونه درختان عبارتند از

درخت سنگین

الف- درختان سنگین شامل

1- غان زرد

2- گردوی آمریکایی

3-بلوط

4-افرای شیرین

5-کاج برگ دراز آمریکایی

6- راش

تمامی درختان سنگین چوب دارای متوسط وزن مخصوص حدود 63 / 0 می باشند.

چوب نیم سنگین

ب-درختان نیمه سنگین شامل

1-کاج کانادایی

2- زبان گنجشک

3-افرای نرم

4-توسکا

5-درخت صمغ

6-درخت لاله

7- نارون

8- کاج داگلاس

تمامی درختان متوسط چوب از میانگین وزن مخصوص حدود 48/0برخوردارند.

درخت سبک

پ-درختان سبک شامل

1-کبوده

2-درخت چوب پنبه

3-اکثردرختان نرم چوب

این قبیل درختان دارای متوسط وزن مخصوص حدود 39/0هستند.

زغال چوب پس از سوختن به تولید 2الی3 درصد خاکستر می انجامد و این موضوع آنرا برای صنایع ذوب فلزات و همچنین بعنوان سوخت های خانگی مناسب می سازد.فقط مقادیر بسیار اندکی از عناصر گوگرد  و فسفر در زغال چوب یافت می شوند که این موضوع می تواند بر ارزش زغال چوب جهت مصرف

در صنایع ذوب فلزات بیفزاید.

تولید زغال

نحوه ی تولید زغال

عنصر کربن در سرتاسر جنگل ها و مکان های دارای درخت به فرم چوب به وجود می آید و تثبیت می شود، تا نهایتا در اثر پوسیدگی یا سوزاندن درختان مجدداً آزاد شود و به جو زمین باز گردد.در صورتیکه چوب را در دماهای بالا و شرایط کنترل شده ای با اکسیژن کم قرار دهند آنگاه تبدیل به زغال می گردد.

مراحلی را که چوب در هنگام تبدیل شدن به زغال میگذراند

1-دمای 20 تا 100 درجه سانتی گراد

چوب گرما را جذب کرده و رطوبت خود را به صورت بخار آب از دست میدهد و خشک میشود. دود حاصل از اشتعال چوب بسیار غلیظ ، مرطوب و متمایل به سفید است.

2-دمای 110 تا 270 درجه سانتی گراد

مقادیر اندک باقی مانده آب در چوب تبخیر شده و چوب شروع به تجزیه شدن و از دست دادن برخی ترکیبات خود مانند منواکسیدکربن ، دی اکسیدکربن ، اسید استیک و متانول میکند و در این هنگام گرما را جذب میکند.

3-دمای 270 تا 290 درجه سانتی گراد

در این دما تجزیه ی اگزوترمیک آغاز شده است ، گرما افزایش یافته و تخریب و تجزیه ی چوب به طور پیوسته انجام میشود.

4-دمای 290 تا 400 درجه سانتی گراد

تخریب ساختار همچنان در حال انجام شدن است،بخارات خارج شده  در این مرحله گازهای قابل احتراقی مانند منواکسیدکربن ،

هیدروژن ، متان و دی اکسید کربن و مقادیر زیاد بخارات آب ، اسید استیک ، متانول ، استن و… و مواد قیری هستند که با افزایش دما بیشترمیشوند. این بخارات به شکل دود داغ و زننده ای با رنگ خاکستری متمایل به آبی خارج می گردند.

5-دمای 400 تا 500 درجه  سانتی گراد

در دمای 400 درجه چوب به طور کامل به ذغال تبدیل شده است.قابل ذکر است که در این دما زغال چوب هنوز دارای مقدار محسوس و کمی از مواد قیری است.

در دمای 500 درجه  سانتی گراد این مواد نیز از بین رفته و زغال چوب خالص بدست می اید.

کربن چوب می تواند در شرایط اکسیژن کافی بخوبی بسوزد و دما را تا 1000 درجه سانتی گراد افزایش دهد.

در صورتیکه میزان دما و اکسیژن در حین سوختن چوب به خوبی کنترل شوند آنگاه به ذغال چوب دست خواهند یافت.

در زمان های گذشته با سوزاندن هوا و رساندن اکسیژن کافی به ذغال های در حال سوختن ورساندن آنها به دماهای بالاتر جهت ذوب فلزات از سنگ های معدنی دست می یافتند. ذغال چوب به دلیل تمایلی که به ترکیب شدن با اکسیژن نشان می دهد، می تواند فلزاتی که به فرم اکسید فلزی در سنگ های معدنی وجود دارند، به حالت خالص آزاد نماید.

از ذغال چوب می توان برای تهیّه فلزاتی چون : روی ، آهن ،مس ، سرب ، نقره و طلا از سنگ های معدنی استفاده کرد.

از زغال چوب برای تولید شیشه و باروت نیز استفاده میکنند.

بیومس(زیست توده) از تولیدات گیاهی و تجدیدپذیر ناشی از واکنش های فتوسنتزی است.زغال چوب تولید جامد حاصل از تغییرات شیمیایی بیوماس یا “زیست توده” در اثر حرارت های بالاتر از 300 درجه سانتیگراد می باشد.

زغال چوب دارای رنگ سیاه و خصوصیات ظاهری مشابه ماده اولیۀ آن است و نوع مرغوب آن بدون ایجاد شعله می سوزد.

در حال حاضر از دو روش برای تولید زغال چوب استفاده میشود

الف- روش سنتی

ب- روش مکانیزه

روش سنتی

روش سنتی

در این روش چوب را در داخل کوره ای در بسته قرار میدهند یا گاها در گودالهایی که  در زمین حفرکرده اند میریزند و سپس آتش میزنند و روی آنرا کاملا با فلزات و خاک میپوشانند تا اکسیژن به آن نرسد،پس از تشکیل زغال آنرا خارج کرده و مصرف میکنند.

روش مکانیزه

روش مکانیزه

در روش مکانیزه روند تولید به این شکل است که ابتدا خرده چوب ها را توسط دستگاه چوب خرد کن به قطعات کوچکتر تبدیل میکنند،سپس به داخل کوره های پخت انتقال میابند وپس از تبدیل شدن به زغال آن ها را شستشو کرده ، آسیاب  و خشک میکنند.

پس از خشک شدن با نوعی صمغ(صمغ عربی) مخلوط شده و قالب گیری میشوند ، سپس توسط پرس فشرده شده و پس از فشرده شدن توسط دستگاه برش به قطعات دلخواد برش داده میشوند.

انواع زغال

انواع زغال چوب

زغال فشرده

زغال فشرده

درتهیه و ساخت زغال فشرده از الیاف طبیعی مانند خاک اره استفاده میکنند. البته قابل ذکر است که خاک اره استفاده شده نباید از چوبهای صنعتی مانند نئوپان بدست بیاید.برای ساخت زغال فشرده ابتدا آن‌ها را به وسیله ی آسیاب ریز کرده و سپس خشک میکنند وبعد از خشک شدن آنهارا توسط دستگاههای فشار بالا به هم پرس میکنند. بعد از انجام این مراحل  آنهارا وارد کوره میکنند تا پخته شوند و عملیات کربونیزاسیون رو آنها اعمال شود.آنهارا 12 تا 48 ساعت حرارت میدهند که این میزان ساعت بسته به نوع کوره(سنتی یا مکانیزه)متفاوت است ، سپس محصول حرارت دیده را از کوره خارج میکنند و تا 48 ساعت استراحت میدهند تا محصول نهایی که همان زغال است حاصل شود.

در تمام کشورهای صنعتی از این نوع زغال استفاده میکنند زیرا این زغال  آلودگی کمتری نسبت به دیگر زغال ها تولید میکند ، همچنین این زغال بدون بو و دود بوده که یکی از مزیتهای مهم این نوع زغال است.این نوع زغال عمر طولانی تر و گرمادهی بالاتری نسبت به دیگر زغال ها دارد.

زغال سیاه

زغال سیاه

معمولا برای تولید زغال سیاه، چوب در دمای بین ۴۰۰ تا ۷۰۰ درجه سانتیگراد کربونیزه میشود (قسمتی از آن با مقدار کمی از هوا میسوزد) سپس کوره پوشانده میشود تا عملیات سوختن متوقف شود و حرارت به آهستگی کم و از آن خارج شود. در این موقع میتوان سطح زغال را مشاهده کرد که سیاه میباشد. زغال سیاه ، نرم است و در بیرونی ترین لایه چوب باقی میماند. همچنین آتش گیری آن راحت بوده و با حرارت کافی میسوزد بطوریکه از آن بعنوان سوخت برای موارد مختلف استفاده میشود.
زغال چوب تولید شده در جهان پیرامون ما اکثرا از نوع زغال سیاه نرم میباشند. که این نوع زغال ، نوع استاندارد شده و متداولی از زغال چوب در سراسر جهان میباشد.زغال استاندارد مناسب بوده و قابلیت اشتعال زیادی دارد. عده دیگری از مردم آنرا ذغال چوب بی دقت یا خانگی مینامند.

زغال سفید

زغال چوب سفید با کربونیزه کردن چوب در یک دمای پایین بطور معتدل ایجاد میشود و سپس نزدیک به انتهای فرایند ، دمای کوره تا حدود 1000 درجه سانتیگراد افزایش میابد تا چوب به حرارت سرخ برسد. در هنگام تولید زغال چوب سفید ، اپراتور باید کاملاً مهارت داشته باشد تا زغال ها را که در عمق خودشان قرمز هستند از کوره خارج نموده و سریعاً آن را با پوشش پودر خفه نماید.
پودرمخلوطی از شن ، خاک و خاکستر است. این کار رنگ سفیدی به سطح زغال خواهد دارد. بعد از افزایش سریع دما ، عمل خنک کردن سریع صورت میگیرد و سطح سوخته در لایه خارجی چوب خروجی با سطح صاف و سخت وجود دارد که به نام زغال سخت شناخته میشود. زغال سفید ممکن است زمان بیشتری برای روشن شدن (آتشگیری) نیاز داشته باشد ، ولی هدایت آن خیلی بهتر از زغال سیاه معمولی میباشد. شعله ایجاد شده با زغال سفید ، به عنوان سوخت ، دوام بیشتری دارد.


فواید زغال سفید

الف-اگر زغال سفید را در ظرف آبی قرار دهیم ، آن آب را تسویه و فیلتر میکند ، همینطور میتواند به جذب مواد شیمیایی  موجود در آب لوله کشی کمک کند.

ب- این زغال میتواند با اضافه شدن به آب حمام به گرم کردن بدن و افزایش گردش خون در هنگام استحمام کمک کند.

ج- این نوع زغال به کاهش کسترول خون و فشار خون کمک میکند.

د- تحقیقات نشان داده است که امواج الکترومغناطیسی ساطع شده از دستگاه های الکتریکی مانند تلفن های همراه و کامپیوترها تاثیرات مضری بر بدن انسان دارد.استفاده از زغال سفید که در دمای بالا سوخته است و شامل ساختاری ویژه است به جذب این امواج کمک شایانی میکند.البته قابل ذکر است که دمای حرارت دیدن این زغال باید در حدود 1000 درجه سانتی گراد باشد تا دارای این قابلیت شود.

شاید در نگاه اول زغال سیاه و سفید مشابه هم باشند اما تفاوت آنها به این بستگی دارد که در زمان تولیدشان چگونه خاموش میشوند.همچنین آنها در خواص فیزیکی وشمیایی بسیاری مانند سختی ، هیدروژن ، ارزش حرارتی ، کربن ، قابلیت اشتعال ، اکسیژن و خاکستر تفاوت های بسیاری دارند.


زغال لیمو

زغال لیمو

زغال لیمو، نوع مرغوبی از زغال است که از چوب درخت لیمو تهیه می‌شود. این زغال با دوام بوده و یکدست و آرام می‌سوزد. کاربرد اصلی آن برای قلیان است.

زغال بامبو

زغال بامبو

زغال جدید و مرغوبی که با نام تجاری الفاخر وارد بازار شده است و کیفیت بسیار بالایی دارد. به آسانی می سوزد، بویی طعم دار دارد، دیر خاموش می شود و توان زغال بالاست. خاکستر زغال بامبو روی خود زغال می ماند و زمین نمی ریزد. این زغال شبیه زغال جکسون است با این تفاوت که شکلی هرمی دارد

زغال جکسون

زغال جکسون

زغال معروف و مرغوبی که بوی نامطبوع ندارد و ماندگاری اش بالاست. زغال های دایره ای شکل و کوچک قالبی که مصرف را آسان تر می کند. این محصول همچنین مانند زغال بامبو، فاقد دود و جرقه است. به علت حجم کمی هم که دارد، جابجایی آن راحت تر است.

زغال تاغ

زغال تاغ

این زغال غیر مجاز است.درختچه تاق با ارتفاع یک تا هشت متر، گیاهی است که در بیابان ها زیر آفتاب  می روید و مقاومت بالایی در برابر خشکی و گرما دارد. در ایران سه گونه از این گیاه وجود دارد: سیاه تاغ، زرد تاغ و سفید تاغ که در شهرهای کرمان، یزد، سمنان، سیستان و بلوچستان و اصفهان وجود دارند. تنه این درختچه محکم و چروک است و رنگ تنه خاکستری روشن و چوب آن با دوام و محکم است.  این گیاه به دلیل کج و معوج بودن در کارهای نجاری مصرف ندارد اما هیزم و زغال آن خوش سوز است و در شکل های گوناگون تولید می شود.